M1A1 Abrams

Czołgi M1A1 w akcji

admin — Mon, 27 Sep 2010 23:20:58 +0000

Czołgi M1A1 podczas trwania wojny w Iraku.

PO WOJNIE W ZATOCE

admin — Wed, 01 Sep 2010 20:22:31 +0000

Kolejną modernizacją wersji M1A1 był czołg M1A2 wyposażony dodatkowo miedzy innymi w oddzielny wziernik termiczny oraz stanowisko bojowe dla dowódcy, nowe oprzyrządowanie nawigacyjne, cyfrowe łącze do przesyłu danych i nowy system komunikacji wewnętrznej. Wersja M1A2 SEP(System Enhancement Package) posiadała dodatkowy zestaw map cyfrowych, system komunikacji FBCB2(Force XXI Battlefield Command Brigade and Below ) oraz ulepszony system chłodzenia wnętrza pojazdu w związku z zainstalowaniem we wnętrzu czołg wielu nowych urządzeń elektronicznych oraz komputerów.
Kolejne usprawnienia objęły: wyposażenie w opancerzenie wykorzystujące zubożony uran, remont czołgów przywracający im doskonały stan (M1A1 AIM), zainstalowanie rozszerzonego pakietu elektronicznego (M1A1D). Dodatkowo wprowadzono program standaryzacji części zamiennych między armią oraz korpusem Marines(M1A1HC) , a także pakiet elektroniczny dla A2 (M1A2 SEP).
Podczas operacji Pustynna Burza oraz Pustynna Tarcza a także podczas interwencji w Bośni w niektórych pojazdach wersji M1A1 zostało unowocześnione opancerzenie. Czołg M1 w sprzęt pozwalający na unieszkodliwianie min jeśli zachodzi taka konieczność. Ponadto czołg stanowi bazę dla pojazdu inżynieryjnego Grizzly oraz dla mostu M104 Wolverine.
Ogółem wyprodukowano około 9000 egzemplarzy czołgu M1 w różnych wersjach. Koszt jednego pojazdu wyniósł między 2,35 a 4,3 miliona dolarów w zależności od specyfikacji.

WOJNA W ZATOCE

admin — Thu, 19 Aug 2010 22:14:18 +0000

Czołg Abrams po wejściu do służby w 1980 roku był wykorzystywany razem ze starszym M60A3 przez armię Stanów Zjednoczonych wraz z innymi maszynami w wielu zimnowojennych ćwiczeniach. Ćwiczenia te odbywały się głównie w krajach Europy Zachodniej, głównie w Niemczech, ale również w innych państwach takich jak Korea Południowa. Podczas tych ćwiczeń główny nacisk kładziono na szkolenie załóg w walce ze sprzętem oraz żołnierzami Związku Radzieckiego. Jednak, po rozpadzie ZSRR w 1991 roku, Abrams przeszedł swój “chrzest bojowy” na środkowym wschodzie.

M1 nie był przetestowany w boju aż do wojny w zatoce w 1991 roku. Łącznie do Arabii Saudyjskiej zostało przetransportowanych 1848 czołgów M1A1. Głównymi przeciwnikami dla amerykańskiego czołgu były konstrukcje radzieckie, wykorzystywane przez armie iracką, takie jak T-55, T-62 oraz montowane w Iraku T-72 jak również irackie kopie radzieckich czołgów (np. Asad Babil). Czołgi T-72, jak większość radzieckich modeli eksportowych, pozbawione były systemów widzenia w nocy oraz nowoczesnych dalmierzy. Jednakże część pojazdów wyposażona była w aktywne systemy podczerwieni, były one przestarzałe w stosunku do pasywnych systemów podczerwieni stosowanych w Abramsach. W trakcie wojny w sumie 23 maszyny zostały wycofane z walki. Niewielka ilość otrzymała nieznacznych uszkodzeń w trakcie walk, nie wpływających znacząco na zdolność bojową. Zaledwie kilka pojazdów doznało uszkodzeń od bezpośredniego ostrzału przeciwka, a tylko jeden pojazd został zniszczony. Czołg M1A1 był zdolny do efektywnego atakowania celów położonych w odległości do 2500 metrów. Miało to decydujące znaczenie podczas walk z czołgami konstrukcji radzieckiej, których efektywny zasięg ostrzału wynosił poniżej 2000 metrów(ponadto irackie czołgi, w przeciwieństwie do swoich radzieckich odpowiedników nie mogły wystrzeliwać rakiet przeciwczołgowych). Oznaczało to, ze czołgi irackie były niszczone zanim same znalazły się w odpowiedniej odległości do oddania strzału – jest to decydująca przewag w tego rodzaju starciach. W nielicznych wypadkach ostrzału przez własne oddziały pancerz na wieżyczkach czołgów wytrzymał bezpośrednie trafienia przez APFSDS wystrzelone z innych czołgów Abrams. Jednakże podczas bitwy o Norfolk dwa razy pancerz został przebity przez ostrzał własnych jednostek z boku czołgu oraz z tyłu wieżyczki.

Początki

admin — Wed, 18 Aug 2010 22:39:17 +0000

Pierwszą próba zastąpienia starzejącego się czołgu M60 był model MBT70 skonstruowane wspólnie z Niemcami Zachodnimi w 1960 roku. MBT70 był bardzo ambitnym projektem który niestety okazał się niewypałem. W związku z porażką tego projektu armia przedstawiała model XM806. Projekt ten był bardzo drogi w produkcji a jego możliwości były zbliżone do M60. Kongres wstrzymał projekt MBT70 w listopadzie, a XM806 w grudniu 1971. Środki zostały przekazane na projekt XM815 później przemianowany na XM1 Abrams(nazwa pochodzi od genarała Creightona Abramsa). Pierwsze prototypy zostały dostarczone w 1976 roku przez Chrysler Defence and General Motors. Uzbrojone były w wyprodukowaną na licencji 105 mm armatę Royal Ordance L7. Dla porównania dostarczono również czołg Leopard 2. Do dalszego rozwoju wybrany został projekt General Defence jako M1. W 1979 roku General Dynamics Land Systems Division zakupiło General Defence.

W latach 1979 – 85 wyprodukowanych zostało 3273 czołgów M1 Abrams, pierwszy z nich zasilił armie Stanów Zjednoczonych w 1980 roku. Wyposażony był w licencyjną armatę 105 mm Royal Ordance L7. Przez krótki okres w 1984 roku produkowana była ulepszona wersja M1IP zawierająca kilka drobnych usprawnień. Egzemplarze tej wersji był użyte w zawodach strzeleckich czołgów Canadian Army Trophy w latach 1985 i 1987. Około 6000 sztuk wersji M1A1 zostało wyprodukowanych w latach 1986 – 1992, wyposażone one były w 120 mm działo gładkolufowe M256 skonstruowane przez niemieckie Rheinmetall AG dla czołgu Leopard 2. Poza tym wersja ta posiadała ulepszone opancerzenie jak również system obronny CBRN. W 1990 roku w raporcie organizacji Project of Government Oversight skrytykowano wysoki koszt wytworzenia M1 oraz jego zapotrzebowanie na paliwo w porównaniu do innych czołgów o podobnej sile i efektywności, takich jak Leopard 2. Raport powstał na podstawie danych armii Stanów Zjednoczonych oraz archiwów Kongresu.

Wstęp

admin — Tue, 17 Aug 2010 22:34:15 +0000

M1 Abrams jest czołgiem podstawowym produkowanym w Stanach Zjednoczonych. Został nazwany na cześć generała Creightona Abramsa, głównodowodzącego sił amerykańskich w Wietnamie w latach 1968 do 1972. M1 jest dobrze opancerzonym, świetnie uzbrojonym i wysoce mobilnym czołgiem zaprojektowanym do boju na nowoczesnym polu walki. Najważniejszymi cechami jego konstrukcji jest wykorzystanie w napędzie wysokowydajnej turbiny gazowej,opancerzenia kompozytowego oraz oddzielnego przedziału z amunicją dla bezpieczeństwa załogi. Jednakże jego waga wynosząca prawie 68 ton sprawie, iż jest on jednym z najcięższych czołgów wykorzystywanych obecnie.

Czołg M1 Abrams rozpoczął służbę w armii stanów zjednoczonych w 1980 roku zastępując model M60 Patton. Przez pewien czas nowy czołg służył równocześnie z ulepszonym modelem M60A3, który został wprowadzony do użycia w 1978 roku. M1 jest obecnie głównym czołgiem armii USA oraz korpusu Marines a także armii Egiptu, Kuwejtu, Arabii Saudyjskiej, Australii oraz od 2010 irackiej. Prawdopodobnie czołg ten będzie używany aż do roku 2050 czyli 70 lat od rozpoczęcia użytkowania.

Trzema podstawowymi wersjami rozwojowymi czołgu M1 Abrams są: M1, M1A1 oraz M1A2. Główne ulepszenia polegały na udoskonalaniu uzbrojenia, pancerza oraz elektroniki. Wszystkie nowinki oraz stałe modernizowanie starszych modeli pozwala na wieloletnie utrzymywanie czołgów w gotowości bojowej. Obecnie trwają prace nad wersją M1A3 czołgu.